Augustine Ernestine Frederika Gratama was een van de eerste studentes bouwkunde aan de Technische Hogeschool Delft. Zoals gebruikelijk voor vrouwen in het begin van de twintigste eeuw, verliet zij voor haar huwelijk de architec-tuurfaculteit zonder diploma. Zij bleef actief in de architectuur, vaak onbetaald en als lid van de vrouwenbeweging. Haar bijdragen aan vernieuwing van de woningbouw bleven lange tijd onbekend. Dankzij haar kleindochter Elske Schreuder, die het archief bewaarde, kan haar werk nu worden onderzocht. Dit artikel onderzoekt aan de hand van Gratama’s levensloop, hoe vrouwelijke bijdragen aan de architectuur onzichtbaar kunnen worden. De ontdekking van het Gratama-archief laat zien wat de impact van een feministische benadering op de Rijkscollectie voor Nederlandse Architectuur en Stedenbouw kan zijn.